Amerikan Antilopları

Amerika antilopları sonbaharda, özellikle eylülde çiftleÅŸirler. Kalabalık sürüler çiftleÅŸme mevsiminde küçük gruplara bölünürler. Bu gibi bir grup çoÄŸu saman bir erkek Amerika antilopu’yla üç, dört diÅŸiden meydana gelir. ÇiftleÅŸen erkek Amerika antilopu, geyik ailesinin çoÄŸu erkekleri gibi, vahşî ve hırçındır ve diÅŸilere sahip olmak için baÅŸka erkeklerle vahÅŸice dövüşür. Fakat çiftleÅŸme faslı sona erdikten sonra, bütün Amerflsa antilopları nın saikin bir ÅŸekilde bir arada yaÅŸadıkları görülür.
İkiz, bazen de üçüz yavrular çiftleşme mevsiminden yaklaşık olarak sekiz ay sonra, mayıs sonunda veya haziran başında dünyaya gelirler. Yavrular çabuk gelişirler. Daha birkaç günlükken saatte 40 kilometre hızla koşu tutturabilirler.
Küçükler için tehlikeye karsı en iyi korunma çaresi gizlenmektir. Akıllı anne Amerika antilopu iki yavrusunu yüz metre ara ile yüksek otların arasına gizler ve ancak süt verme zamanı yanlarına döner. Fakat ikizlerinden hiç bir zaman fazla uzaklaÅŸmaz. Bir kır kurdu’nun yaklaÅŸmasına veya bir kartalın âni bir iniÅŸ yapmasına karşı daima tetiktedir. Bu gibi bir düşman belirdiÄŸi zaman, dikkati kendi üzerine çekerek tehlikeyi yavrularından uzaklaÅŸtırmaya çalışır.
Bu hayvanlar geçmişte geniş çapta avlanmalarına rağmen, yakın tarihte alınmış korunma tedbirleri sayesinde çoğalmaya devam etmişlerdir.

Kır kurdu, kurt, puma ve kartal Amerika antilopu’nun düşmanları arasında yer alırsa da, bu hayvanın en korktuÄŸu düşman kardır. Kalın bir kar örtüsü, Amerika antilopu’ nun ot, çalı ve benzeri yiyeceklere ulaÅŸmasını önler. Ayrıca yiyecek bulmak için etrafı araÅŸtırırken kaybolmasına sebep olur.
Fazla soÄŸuk ve karlı kışlarda Amerika antilopları’nm binlercesi ölür. Özellikle 1893 yılı kışında BirleÅŸik Amerika’nın Montana eyaletinde yalnız bir kasabanın çevresinde dokuz yüz Amerika antilopu kar yığınlarının arasında can vermiÅŸti.

«Amerika antilopu» (Antilocapra amerieana), az çok antilop’a benzemekle beraber, gerçekte antilop deÄŸildir. Geyiklerle sığırların bazı özelliklerini paylaÅŸmakla beraber, bu ailelerden de deÄŸildir. Esasen çift parmaklı toynaklı memeliler takımına giren hiç bir hayvan grubuyla yakın akraba deÄŸildir. Bilginler de bu yüzden Amerika antiloplarına «Antiloeapridae» diye ayrı bir aile adı takmışlardır.

Hayvanlann çoğunun soydaşlarıyla haiberleşebilmek için bir araçları bulunur. Bu, özellikle sürü halinde yaşayan hayvanlarda böyledir.
Amerika antilopu’nunsinyali ise tabiatın ÅŸaheserlerinden biridir. Tamamıyla sessizdir çünkü.
Bu sinyal şöyle çalışır: Hayvanın kaba etlerindeki tüyler beyaz renkte ve vücudunun baÅŸka yerlerindekin-den daha uzundur. Bunların kökleri, kas dokusundan özel kılıfların içine gömülmüştür. Bu tertip, Amerika antilopu’nun, kaba etlerindeki tüyleri istediÄŸi zaman tıpkı bir kalkan gibi yükseltebilmesini saÄŸlar.
Hayvan tarafından yükseltilince, bu kalkan şaşılacak kadar fazla miktarda ışık yansıtır. Kalkan özellikle bol güneş ışığının altında çok parlar ve bu parlaklık 5-6 kilometre uzaklıktan görülebilir. Amerika antilopu bir tehlikenin varlığım sezince, bu tehlike sinyalini çaktırarak çevresindeki Amerika antiloplarımla başka hayvanlara alarm verir. Amerika antilopu çoğu zaman hiç gürültüsüz dolaşır.

Amerika antilopu özellikle eÅŸsiz boynuzları dolayısıyla üzerinde durulmaya deÄŸer. Koyunların, keçilerin ve antilop’ların boynuzlan gibi bunların da içleri oyuktur ve kemikten bir nüveyi örten bir kılıftan meydana gelmiÅŸlerdir. Bu benzerliÄŸe raÄŸmen, Amerika antilopu’nun boynuzları ötekilerinkinden iki bakımdan farklıdır.
Farklardan biri, bu hayvanın boynuzlarının çatallı oluÅŸudur. Esasen Ä°ngilizce adı olan «pronghorn» da «çatal boynuz» anlamına gelir. Öbür oyuk boynuzlu ve toynaklı memelilerin hiç birinde bu özellik görülmez. Amerika antilopu’nun boynuzlarının çok önemli bir baÅŸkalığı daha vardır. Oyuik boynuzlu hayvanlar grubunun boynuzlan hayattan süresince yerinde kaldığı halde, Amerika antilopu’nun boynuzunun üzerindeki boynuz maddesinden kılıf her yıl düşer.
Altta yeni boynuz maddesinin geliÅŸmesiyle eski boynuz kılıfı kemik nüvesinden aynlır ve sonbaharda çiftleÅŸme mevsiminin sona ermesinden hemen sonra düşer. Yeni kılıf kemik nüvenin tepesinden itibaren yetiÅŸmeye baÅŸlar ve kemiÄŸin kaidesine varıncaya kadar yavaÅŸ yavaÅŸ aÅŸağıya doÄŸru yayılmaya devam eder. YetiÅŸtiÄŸi süre devamınea hem deri, hem de kılla örtülür, fakat boynuz geliÅŸip sertleÅŸince bunlar yok olurlar. Amerika antiloplan’nın hem erkeÄŸinde, hem de diÅŸisinde boynuz vardır, fakat diÅŸilerinki daha ufak ve daha incedir. Hattâ bazı diÅŸilerin tamamıyla boynuzsuz olduklan bile görülmüştür.

BEYAZLAR bugünkü BirleÅŸik Amerika topraklarında batı yönde ilerledikleri sırada, yolları üzerindeki ovaların binlerce baÅŸlık «Amerika antilopu» sü-rüleriyle kaynaÅŸtığım görmüşlerdi. Amerika antilopu, günümüzün toynaklı memelileri arasında, ataları Amerika’lı olan ve geçmiÅŸ çaÄŸlarda Eski Dünyamdan göç etmemiÅŸ bulunan biricik hayvandır denilebilir. Amerika antilopu’nun yurdu eskiden Güney Kanada’dan tâ Orta Meksika’ya kadar uzanırdı. Fakat hayvan bugün sadece BirleÅŸik Amerika’ nın Kaya daÄŸları bölgesindeki bazı yüksek ovalarda kalmıştır.

Blogcu Zade ‘ye hoÅŸgeldiniz. Bu sizin gönderilmiÅŸ ilk mesajınız. Silebilir ve düzenleyerek bloÄŸunuz devam edebilirsiniz.
Kolay Gelsin !